地云散记｜Séagbegi i Endor

旅人将归时，习以为常之物也变得如同初次遭遇。
Sur éth·had tė midri, ar thofi nam tig co·caós nasito le.

从繁忙事务中暂得脱身，却不料遇上冷雨夹半雪。道路尽头的孤山，不知不觉被灰雪笼罩，隐入冬昙。那本该在远影中的白峰，却变得比以往更加近在咫尺。
半生半熟的雪点在帽沿起舞，仿佛激烈的呢喃；水边的几支残芒，无声地摇曳在寒空之中。繁云散去，青昏之下，远山之后，灯云带着长夜的预言升腾而起：蜘蛛也要回到巢穴，继续织他那从未织成的网。

Iarcu eítiad·carpe i é godora agar ghic, haésir dhe inn·cudo teb mede mi dúnmhel. Mési azós eno·faren i haiar i baé, ecén e·stov tem ru·homén eiremelé, tava·ataig i endor, si nolg tale. Eredinn anu va·dem i gheachame sgeth, itte avú fotarrin issechdad.
Du enn·hochtar mhilito vaóli dún caóli i ubho ni laes, lesan marimo nogesa; vai dhenrú romarb olgasen, ec·dhén i asgal na císt. No·taéhé dorre, ta lúguza ie mi farós avo, el·síogé dalcá za·ogaíl ti é sarmó car icala: mer ra·hadi adal pecaí ta, tigi súch ché·phen isó·cetízito.